Over de slag

De Helleveeg van HaaksberghenDen zoomer van het annum 2008 was amper aangevanghen toen zich de eerste teekenen openbaarden van ene aanstaande strijd tusschen hare hooghartigheid de Helleveeg van Haaksberghen en de kleinzoon van de oud Uskwerter herbergier ‘Rooie Lien’, de Uskwerter batavier Wilhelmus van Wadwerth, die bezijden het gemaal aan den noordelijken kust een uitspanning wenschte te exploiteren.

Het mooge duidelijk zijn dat de regentesse haar grondgebied niet zonder slag of stoot zoude prijs geven. Zij gooide er een klein vermoghen uit den gemeentelijken penningen tegenaan om haar zinnen door te drijven. Hij gooide zijn geestelijk vermoghen er als tegenwicht tegenaan. Over beide vermoghens ontstonden verschillen van meening en zoo konde het gebeuren dat den strijd inmiddels ruim 3 jaren voortduurt.

Via deezen website kunt gij op den hooghten blijven van den slag en haaren achtergronden ende meede geniethen van den veelen intriges.

Het zou zomaar een stuk vaderlandse geschiedenis kunnen zijn en het lijkt ironisch bedoeld. Maar het enige dat in vorenstaande niet juist is, is dat het zich niet ergens in de Middeleeuwen afspeelt, maar dat het een karikatuur is van wat zich in het heden en recente verleden afspeelt. Het wordt hier weliswaar ietwat ludiek gebracht, maar zoveel valt er eigenlijk helemaal niet te lachen. Deze website is bedoeld om de lezer kennis te laten nemen van een intriest feitenrelaas over een strijd die meer en meer op een persoonlijke strijd tussen de burgemeester van de gemeente Eemsmond en burger Willie Ammeraal is gaan lijken. Doordat deze laatste van meet af aan werd genegeerd door de eerstgenoemde, waardoor rechtstreekse gesprekken niet mogelijk bleken te zijn, is getracht de communicatie op gang te brengen middels een media campagne. Dat heeft nog steeds niet geleid tot een persoonlijk en inhoudelijk gesprek, maar het heeft er al wel toe geleid dat de gemeente Eemsmond inmiddels een heel eind heeft ingebonden waar het gaat om de aanvankelijk grootschalige plannen op Noordpolderzijl. Daarvoor klopt zij zich nu zelf op de borst en mevrouw van Beek werd in de raadsvergadering van 22 september 2011 zelfs gecomplimenteerd met het feit dat ze de bereidheid had getoond om, weliswaar indirect via een 50.000 Euro kostende bemiddelaar, te onderzoeken of toch niet met burger Ammeraal tot zaken was te komen. Dit terwijl ze dat niet hoefde, want de raad had haar in juli 2010 reeds een blanco cheque gegeven om net zolang op kosten van de gemeentekas tegen de uitbaters van ‘t Zielhoes te procederen totdat ze haar zin kreeg. Door de complimenten werd de burgemeester tot tranen toe geroerd. Het zal de ontlading zijn geweest van de spanning over het te vellen oordeel van de raad over haar beleid in de kwestie Noordpolderzijl. Een civielrechtelijke kwestie die uit naam van de Stichting Zielhoes Noordpolderzijl maar door de gemeente wordt betaald, het dondert niet wat het kost. Zou de gemeente uw kosten voor juridische bijstand ook vergoeden?

Het uiteindelijke initiatief om toch maar eens in gesprek te gaan kwam uiteindelijk niet van mevr. van Beek maar is onder politieke druk afgedwongen. De provincie Groningen had zich met de kwestie bemoeid, zo blijkt uit de stukken. Daar zal men inmiddels ongetwijfeld een sterk vertekend beeld van de onderhandelingen en het bereikte resultaat voorgeschoteld krijgen, want onze bestuurders zijn kampioenen in het verdraaien van feiten. Ook voor de provincie is deze website derhalve informatief bedoeld, maar in de eerste plaats is ze bedoeld om de inwoners van de gemeente Eemsmond en andere belangstellenden, die onderhand wel niets meer van de kwestie Noordpolderzijl zullen begrijpen, meer inzage te geven in de handelwijze van de gemeente Eemsmond en dan met name in die van haar bestuurders. Mevrouw van Beek heeft zich in de afgelopen jaren een ware despoot getoond en de Raad heeft haar de ruimte gegeven zich als zodanig te ontplooien.

Want alle inspanningen ten spijt hebben de onderhandelingen niet tot het gewenste resultaat geleid. Althans in de ogen van de gemeente Eemsmond, die het samen met haar bereikte compromis uiteindelijk niet wenste te verdedigen tegenover de raad. De deal was in feite al een aantal maanden rond, er dienden slechts nog details te worden uitgewerkt.
Zelf bracht de gemeente bar weinig in tijdens de onderhandelingen, tegenvoorstellen kwamen er op de meeste punten niet. De meeste inbreng kwam van het interim-management en het enige positieve dat resteert is dat de onderhandelingen op buitengewoon prettige wijze zijn verlopen. Dat is te danken aan de bemiddelaar en later gespreksleider en verslaglegger Bart Kooij en de later door het college van B&W als onderhandelaar naar voren geschoven gemeentesecretaris dhr. Willem Haarsma. Dat is zeker niet te danken aan mevrouw van Beek die vanuit de coulissen haar ambtenaren slechts souffleerde, maar die zelf nimmer aanschoof. Van mevrouw van Beek is inmiddels bekend dat ze het rechtstreekse debat met haar opponent bij voorkeur uit de weg gaat. Tegenspraak duld ze absoluut niet en wanneer dat toch gebeurt wordt ze boos. Erg boos zelfs.

De strijd lijkt zoals gesteld een strijd tussen mevr. van Beek en burger Ammeraal te zijn geworden omdat die laatste zaken aan de kaak stelt, maar is dat in feite in het geheel niet en kan het ook eigenlijk niet zijn. In de kern staat Ammeraal aan de zijlijn en in de juridische strijd die wordt gevoerd is hij al helemaal geen partij. Maar het is geen nieuws dat klokkenluiders niet de waardering krijgen die ze toekomt. Er is een huurgeschil tussen de erven van Warners, uitbaters van ‘t Zielhoes, en de Stichting Zielhoes Noordpolderzijl, waarvan mevrouw van Beek voorzitter (en sinds 1 november 2010) enig bestuurslid. Toch wordt de naam Ammeraal obsessief vaak in de stukken genoemd. Ammeraal wordt daarbij links en rechts weggezet als een nietsontziende persoon waaraan de erven van Warners zich met huid en haar hebben overgeleverd. U komt het in de stukken allemaal tegen.

Ammeraal is wel voorvechter van het behoud van de eigenheid van het buurtschap Noordpolderzijl, het behoud van de cultuur en de allure zoals die door tienduizenden bezoekers wordt ervaren en die door hen gekoesterd wordt. Daartoe is op zijn initiatief de Vereniging Vrienden Noordpolderzijl opgericht. Ammeraal is daar (voorlopig) voorzitter van. Ammeraal is ook overnamekandidaat voor huur en exploitatie van ‘t Zielhoes, maar dit is niet eerder van belang dan dat in hoger beroep wordt beslist dat er onvoldoende gronden zijn om de huurovereenkomst met de erven te beëindigen.

De gemeente Eemsmond wil op Noordpolderzijl, na er jarenlang niet naar te hebben omgekeken, een ‘kwaliteitsslag’ uitvoeren. Mensen die totaal geen betrokkenheid en gevoel hebben bij de eigenheid van het plekje wilden er aanvankelijk een megalomaan voorzieningengebouw neerzetten van 32×9 meter met een hoogte van 8 meter. Daarmee zou het qua oppervlakte en inhoud veel groter zijn dan cafe ‘t Zielhoes. Daar lijkt nu van te worden afgezien en die slag lijkt inmiddels te zijn gewonnen, maar het kan nog alle kanten op met deze gemeente.
Want de gemeente laat door gerennomeerde bureau’s visies opstellen om haar eigen incompetentie te verhullen, maar legt de adviezen van deskundigen vervolgens deels weer naast zich neer wanneer die strijdig zijn met de eigen hardnekkige standpunten. Voor werkelijk de meest onbenullige zaken worden dure adviseurs ingehuurd. Neem het de ‘milieu effect rapportage’ voor het gebruik van plastic koffiebekers op het gemeentehuis.

Deze website is niet in de laatste plaats ook bedoeld om de geschiedenis van en de ontwikkelingen op Noordpolderzijl vast te leggen.

En alhoewel de titel van deze website iets anders zou kunnen laten doen vermoeden, willen we benadrukken dat alle betrokkenen slechts op vreedzame wijze willen zien te bewerkstelligen dat het stuk authenticiteit dat Noorpolderzijl nog bezit voor het nageslacht wordt behouden. Dat zijn het oude zijlhuis met daarin café ‘t Zielhoes en de landzijde van de oude afwateringssluis die in het dijkmozaïek is ingebouwd en welke er op dit moment in buitengewoon belabberde staat verkeert.

Ook al komen besluiten op democratische wijze tot stand, dit wil niet altijd zeggen dat deze door de meerderheid van de kiezers gedragen worden. En wanneer je als bestuurder daarvan kennis neemt en het blijkt dat je een keer de plank goed mis hebt geslagen, dan is er geen man over boord wanneer je op een eerder genomen besluit terugkomt. Dit laatste blijkt in de politiek zelden voor te komen. En binnen de gemeente Eemsmond blijkt de Raad slechts zelden kritiek te hebben op de plannen van het college. Dan ontstaat op den duur het beeld dat het college zich werkelijk alles maar kan permitteren.